در سوگ مردی نیک‌نام؛ دکتر رضا میرزایی، الگویی از صداقت و مردم‌داری

به گزارش روشنا؛ خبر تلخ درگذشت دکتر رضا میرزایی مدیرعامل سابق شرکت آب منطقه‌ای لرستان در یک عصر پاییزی در نخستین روز از آبان‌ماه ۱۴۰۵ به دلیل بیماری جامعه علمی و دوستداران او را در اندوه فرو برد؛ مردی که نامش با مسئولیت‌پذیری، صداقت و خدمت گره خورده بود.
رضا میرزایی، از مفاخر و مردان نیک‌نام ایل بزرگ بالاگریوه، پس از سال‌ها فعالیت در عرصه مدیریت و پژوهش در یک عصر پاییزی بر اثر تحمل یک دوره بیماری، دار فانی را وداع گفت. او در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود مسئولیت‌های اجرایی و تخصصی متعددی از جمله مدیریت امور آب شهرستان‌های کوهدشت و پلدختر، مدیریت بهره‌برداری و توزیع آب استان لرستان، مشاور اجرایی مدیرعامل، مدیریت گنجینه آب استان لرستان و ریاست شورای هماهنگی مدیران وزارت نیرو در لرستان و مدیریت شرکت آب منطقه‌ای لرستان را بر عهده داشت و به‌عنوان مدیر نمونه ملی انتخاب شد؛ افتخاری که بخشی از کارنامه مدیریتی و حرفه‌ای او به شمار می‌رفت. با این حال، آنچه در یاد و خاطره دوستان، همکاران و آشنایان او ماندگار خواهد ماند، تنها سوابق مدیریتی و علمی‌اش نیست، بلکه ویژگی‌های اخلاقی و انسانی او، از جمله صداقت، پاک‌دلی، مسئولیت‌پذیری و مردم‌داری است.
اینجانب به‌عنوان دوست و همکار وی، درس‌های ارزشمندی آموختم؛ درس‌هایی که فراتر از محیط کار و مسئولیت‌های اداری بود و بر اهمیت اخلاق، درستکاری و احترام به مردم تأکید داشت. او نمونه‌ای از این حقیقت بود که اعتبار واقعی انسان‌ها، بیش از آنکه به جایگاه و عنوان شغلی‌شان وابسته باشد، به رفتار و منش آنان باز می‌گردد.
یکی از جلوه‌های ماندگار شخصیت رضا میرزایی، تعلق خاطر او به زادگاه مادری‌اش، شهرستان پلدختر و مردم این دیار بود؛ تعلق خاطری که در روزهای دشوار سیل سال ۱۳۹۸ به‌خوبی نمایان شد. او از نخستین افرادی بود که در آن روزهای سخت در کنار مردم پلدختر حضور یافت و برای کمک به آسیب‌دیدگان و ارائه خدمات به هم‌وطنان خود تلاش های بسیاری کرد. حضور او در روزهای بحرانی سیل، جلوه‌ای از احساس مسئولیت اجتماعی و پیوند عمیقش با مردم زادگاه مادری‌اش بود؛ حضوری که نشان داد تعلق خاطر به یک سرزمین، زمانی معنا و ارزش واقعی خود را آشکار می‌کند که مردم آن به همراهی و حمایت نیاز دارند.
امروز، با درگذشت این چهره نیک‌نام، آنچه از او بر جای می‌ماند، مجموعه‌ای از خاطرات ارزشمند، تجربه‌های مدیریتی و علمی و میراثی اخلاقی است که در ذهن و دل دوستان، همکاران و کسانی که فرصت شناختنش را داشته‌اند، زنده خواهد ماند.
بی‌تردید، ارزش زندگی انسان‌ها را نمی‌توان تنها با سال‌های عمر یا عناوین شغلی سنجید؛ آنچه از انسان باقی می‌ماند، صداقتی است که در رفتارش تجلی یافته، مسئولیتی است که پذیرفته و نیکی‌هایی است که در زندگی دیگران به یادگار گذاشته است.
رضا میرزایی برای ما تنها مدیری باسابقه و چهره‌ای علمی نبود؛ او انسانی بود که می‌شد از پاکی، درستکاری، مسئولیت‌پذیری و مردم‌داری‌اش درس ها گرفت. فقدان چنین انسان‌هایی، بار دیگر اهمیت اخلاق و تعهد انسانی را در عرصه مدیریت و زندگی اجتماعی یادآوری می‌کند.
بی شک مردان نیک‌نام با مرگ و رفتنشان از خاطره‌ها محو نمی‌شوند؛ آنان در رفتارهایی که از خود به یادگار گذاشته‌اند، در درس‌هایی که به دیگران آموخته‌اند و در نیکی‌هایی که در زندگی مردم رقم زده‌اند، به حیات معنوی خود ادامه می‌دهند.
درگذشت دکتر رضا میرزایی را به خانواده محترم ایشان، بستگان، دوستان و همکارانش تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم آمرزش و آرامش ابدی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم. یادش گرامی و نام نیکش ماندگار باد.

حسام شفیعی | روزنامه‌نگار