رضا علی‌یاری دره شهری، شاعری بدون سواد خواندن و نوشتن

رضا علی‌یاری به راه شاعران دوران افشاری و زندی و قاجاری نرفته است که شعر رو به انحطاط گذاشته بود و جز تقلید هیچ کاری نکردند؛ بلکه شعر رضا علی یادآور دوران شکوه شاعری در زبان فارسی است، غزلیات آهنگین و مملو از قافیه‌های میانی، رباعیات وزین و مثنوی‌های شیرین و دلپذیر، خود موید این ادعا ست و بحث‌وبررسی در این زمینه بر عهده‌ی خوانندگان فرهیخته می‌باشد...