لرِسونِم لُرِسو کِه خاکِ پاکِ مِنَه/ شعر لری بالاگریوه

لرِسونِم لُرِسو کِه خاکِ پاکِ مِنَه
خاکِ پاکِ اُ همه شیرِ بی باکِ مِنَه
قسم وِ جا جای اُ ملکِ آبادِ تو
دِ هر جایِ که بوعِم هیسِم مِه وِ یادِ تو
وا هیچ جایِ نمیکِم عَوَض مُشتِی دِ خاکِت
مِنِم اِ مُلکِ آباد هَلاک و سینَه چاکِت
تونی های وُ بُلِنی اِ افتخارِ ایرو
آباد و برقرار بای اِ خاکِ پاکِ شیرو
دلِ رَهگذریانِه مورَه آوِ گِلالِت
صَفایِ دارَه باغیا اُ چشمَیا زِلالِت
صَفایِ مَردِمونِت زبانزد خاص و عامَه
دِ خویی خاکِ پاکِت سورمَه اُ چَشیامَه
هر کسِی که مِئینَه اُ هِمَه اَرغَوونِه
دِ یاد نموره مُلکِ قِشنِ لُرسونِه
زَن و مَردِت دِ غیرَت هَمَه نارَن نمونَه
دِ موقَع زَحمَت و کار همه وا یَک یَگونَه

• شاعر: مجتبی شایسته