دلالیسم رسانه ای و آبی که از سر ما گذشت

به گزارش روشنا، روز خبرنگار، بی شک پاسداشت کسانی هست که هنرمندانه با قلم، تصویر و بیان خود در راستای اهداف واقعی رسانه و پیگیری مطالبات مردم بی هیچگونه چشمداشت مالی و صرفا بر اساس رسالت کاری خودشان ایفای نقش می کنند و این بهترین و زیباترین تصور از رسانه و خبرنگاران هست و قابل احترام است.
فارغ از این موضوع متاسفانه آسیب هایی هم در حوزه رسانه هست و به اصطلاح نباید همه اش نیمه پر لیوان رسانه را دید و تلنگری به خودمان نیز نزنیم و از نیمه خالی لیوان چشم پوشی کنیم که اگر اینطور بشود عده ای با برخی حرکات و فعالیت های غیر حرفه ای رسانه تیشه بر ریشه اعتبار و جایگاه آن عزیزان که اعتبار و آبروی خود را در این راه نهاده اند می زنند و نبایستی در این مورد بی تفاوت و خنثی عمل کرد.
یکی از موضوعات ناراحت کننده ای که این مدت در این راستا ذهنم را سخت به خود مشغول کرده است، ظهور پدیده دلالیسم در بین جامعه رسانه ای هست که بعضا با گذاشتن تیپ های روشنفکری و با بزک کردن خود، دفتر و دستکی درست کرده با پرسه های با هدف و گاها بی هدف در بین ادارات و مسئولین و صاحبان قدرت خود را به آنها نزدیک کرده و در خفا و پشت پرده برای رتق و فتق مسایل شخصی و اقتصادی، تنها هدف شان کسب درآمد مالی بوده و هست و لاغیر….و به نوعی مرز بین بیان حقیقت و دلالی را جا به جا و خدشه دار نموده و بیش از هر چیزی به اعتبار رسانه و نوع اعتماد مردم به رسانه آسیب می زنند، این درحالی ست که خاک خوردگان اصلی این حوزه به علت حُجب و حیا و دوری از این نوع رفتارهای دور از شان، مجبورند خارج از گود نشسته و نظاره گر آسیب های موجود باشند و اگر انتقادی به این افراد بکنند تیم وار بر علیه وی موضع گرفته و سعی در تخریب وی دارند و اینکه برخی این دوستان خبرنگار نما پا را فراتر نهاده بخاطر یک مشت پول های کثیف، حرکاتی می کنند که خارج از تصور هست چه برسد به اینکه بیان شود.
“مقابله با دلالی رسانه‌ای لزوماً به معنای محدود کردن فعالیت رسانه‌ها نیست؛ بلکه نیازمند شفافیت بیشتر، رعایت اصول اخلاق حرفه‌ای، مشخص بودن رابطه مالی میان رسانه و منابع خبری و مسئولیت‌پذیری فعالان این حوزه است. رسانه زمانی قدرتمند و اثرگذار خواهد بود که مخاطب مطمئن باشد خبر برای اطلاع‌رسانی منتشر شده، نه برای معامله و امتیازگیری.”