۱ منهای ۹؛ تغییر موازنه قدرت سیاسی در لرستان بر سر هیچ
به گزارش روشنا، حسام شفیعی، روزنامهنگار و فعال اجتماعی، طی یادداشتی نوشت: بهتازگی بخشی از اظهارات رضا سپهوند، نماینده مردم خرمآباد و چگنی در مجلس شورای اسلامی در نشست خبری با اصحاب رسانه، درباره حمایت هشت نفر از نمایندگان لرستان از ابقای یکی از مدیران کل استان و تلاش نماینده دیگر برای معرفی گزینهای جدید، در فضای رسانهای و افکار عمومی استان مورد توجه قرار گرفت.
آنگونه که سپهوند مطرح کرده است، برای ابقای یک مدیرکل، هشت نفر از مجموع ۹ نماینده لرستان با توجه به رضایت از عملکرد وی، حمایت و اعلام موافقت کردهاند؛ اما نمایندهای که با این درخواست همراه نشده، گزینه دیگری را برای مدیریت آن مجموعه معرفی کرده و در نهایت همان گزینه نیز منصوب شده است. فارغ از هرگونه جهتگیری سیاسی و فکری، این اتفاق یک پرسش مهمتر را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: آیا مسئله اصلی لرستان، انتخاب و انتصاب مدیران است یا حل مشکلاتی که سالهاست روی زمین ماندهاند؟ پاسخ به این پرسش، ما را به یک واقعیت مهم میرساند؛ اینکه سیاست در لرستان تا چه اندازه از «توسعه» فاصله گرفته و به «مدیریت» و چینش مدیریتی گره خورده است.
مسئله، تغییر یا ابقای یک مدیر نیست
اصل تغییر یا ابقای یک مدیر، موضوع اصلی این یادداشت نیست. طبیعی است مدیری که عملکرد مناسبی ندارد تغییر کند و مدیری که کارنامه قابل قبولی دارد، ابقا شود. همچنین اختلافنظر نمایندگان درباره عملکرد مدیران دستگاههای اجرایی، در چارچوب وظایف نظارتی آنان، امری طبیعی است.
مسئله از جایی آغاز میشود که معیار انتخاب یا ابقای مدیر، به جای تخصص، تجربه، کارنامه و توانایی حل مسائل، به میزان حمایت سیاسی افراد گره بخورد. اگر مدیری بر اساس شایستگی و عملکرد انتخاب یا ابقا شده است، حمایت از او منطقی است؛ اما اگر رقابت بر سر این باشد که «مدیر مورد حمایت چه کسی» در یک دستگاه اجرایی قرار گیرد، افکار عمومی حق دارد درباره معیارهای چنین تصمیمی سؤال کند. تعداد امضاها و وزن سیاسی افراد نباید جای کارنامه و شایستگی را بگیرد. مردم، بهعنوان موکلان نمایندگان، حق دارند بدانند مدیری که مورد حمایت یا مخالفت نمایندگان قرار گرفته، چه کارنامهای دارد، چه برنامهای برای آینده ارائه کرده و تغییر یا ابقای او چه اثری بر وضعیت مردم خواهد داشت.
لرستان از کمبود مدیر رنج نمیبرد؛ از کمبود توسعه رنج میبرد
لرستان با وجود ظرفیتهای انسانی، طبیعی و اقتصادی فراوان، سالهاست با مشکلات متعددی مواجه است؛ از نبود اشتغال پایدار و کمبود سرمایهگذاری گرفته تا ضعف زیرساختها، پروژههای نیمهتمام، رونق ناکافی تولید، کشاورزی سنتی، گردشگری کمتحرک و وضعیت نامناسب برخی جادهها و محورهای ارتباطی که هزینههای انسانی سنگینی بر مردم استان تحمیل میکند. دسترسی ناکافی به منابع ملی و استفاده نشدن کامل از ظرفیتهای استان نیز از دیگر مطالبات انباشته مردم لرستان است.
در چنین شرایطی باید پرسید: آیا مشکل اصلی لرستان، کمبود مدیرکل است؟ به نظر میرسد پاسخ روشن باشد. لرستان بیش از آنکه از کمبود مدیر رنج ببرد، از کمبود توسعه رنج میبرد. با تغییر یا ابقای یک یا چند مدیرکل، صورت مسئله توسعه استان پاک نخواهد شد. مدیر میتواند تغییر کند، اما اگر زیرساختها توسعه نیابند، سرمایهگذاری شکل نگیرد، اشتغال ایجاد نشود و پروژههای نیمهتمام باقی بمانند، در زندگی مردم اتفاق تعیینکنندهای رخ نداده است.
رقابت نمایندگان؛ بر سر مدیر یا توسعه؟
نماینده های مجلس وظیفه نظارت بر عملکرد دولت و دفاع از حقوق مردم حوزه انتخابیه خود را دارد و طبیعی است نسبت به عملکرد مدیران دستگاههای اجرایی حساس باشد، اما انتظار مردم از نمایندگان فراتر از این است. اگر قرار است رقابت و قدرت سیاسی میان نمایندگان وجود داشته باشد، چه بهتر که این رقابت بر سر دستاوردهای توسعهای باشد: اینکه کدام نماینده توانسته یک پروژه بزرگ ملی را به لرستان بیاورد، کدامیک برای جوانان استان فرصت اشتغال ایجاد کرده است. کدام یک توانسته سهم لرستان را از منابع ملی افزایش دهد، کدامیک سرمایهگذار داخلی یا خارجی جذب کرده و دروازه بهشت را به روی سرمایه کذاران باز کند و…. این رقابت، هم سالمتر است و هم نتیجه آن مستقیماً به زندگی مردم بازمیگردد.
مدیر «این نماینده» یا مدیر مردم؟
یکی از پرسشهای اساسی در فرآیند انتصابات این است که مدیر در نهایت باید در برابر چه کسی پاسخگو باشد؛ نمایندهای که از انتصاب او حمایت کرده یا مردم و دستگاه اجرایی که مسئولیت قانونی بر عهده او گذاشتهاند؟ مدیری که بر اساس شایستگی و کارنامه انتخاب شود، باید بر اساس عملکردش ارزیابی شود. اگر موفق بود، ادامه فعالیتش منطقی است و اگر موفق نبود، باید بدون توجه به پشتوانه سیاسیاش تغییر کند. این همان مرزی است که میان مدیریت شایستهمحور و مدیریت مبتنی بر ملاحظات سیاسی تفاوت ایجاد میکند.
وقت تغییر زمین بازی است
زمین بازی سیاست در لرستان باید در راستای بهبود شاخصهای زندگی مردم و توسعهمحوری تغییر کند. استان بیش از هر چیز به یک اجماع راهبردی برای توسعه نیاز دارد. نمایندگان میتوانند درباره بسیاری از مسائل اختلافنظر داشته باشند، اما در موضوعاتی مانند اشتغال، سرمایهگذاری، زیرساخت، راه، آب، کشاورزی، گردشگری، صنعت و جذب منابع ملی، باید منافع بلندمدت استان را بر رقابتهای کوتاهمدت سیاسی مقدم بدانند.
مسئله امروز لرستان این نیست که چه کسی مدیرکل باشد و چه کسی نباشد. اگر قرار باشد تمام مسئله به این خلاصه شود که «مدیر من» باشد یا «مدیر تو»، حتی اگر مدیر از سیاره مریخ هم آورده شود، عملاً بیفایده است! آنچه اهمیت دارد این است که مدیر چه میکند، نه اینکه چه کسی او را معرفی کرده است. اگر مدیری بر اساس شایستگی انتخاب یا ابقا شده، باید دلایل حمایت از او روشن و برنامه و کارنامهاش برای افکار عمومی قابل ارزیابی باشد. اگر مدیری ضعیف است نیز باید ضعف عملکردش با شاخص و مستندات روشن توضیح داده شود و تغییر کند؛ فارغ از اینکه چه نمایندهای از او حمایت یا با او مخالفت کرده است. لرستان امروز به مدیرانی نیاز دارد که مدیر مردم باشند و نمایندگانی که به جای تغییر موازنه قدرت بر سر صندلیهای مدیریتی، برای تغییر موازنه توسعه به نفع مردم لرستان تلاش کنند. چرا که تغییر موازنه قدرت سیاسی بر سر یک صندلی شاید برای سیاستمداران مهم باشد؛ اما برای مردم لرستان، آنچه اهمیت دارد تغییر موازنه توسعه است.
پایان
ارسال دیدگاه