خواب بودیم، خواب نبود…

حسام شفیعی روزنامه نگار تحقیقی طی یادداشتی که برای روشنا نیوز ارسال کرده است، نوشت: نیمی از نیمه شب هم گذشته و خواب در چشمان ترمان به اصطلاح شکسته بود، خانوادگی در خواب بودیم نوری آبی رنگ و فسفری از گوشی پسرم که فضای تاریک خانه را شکافته بود بیدارم کرد، بله ما خوابیده بودیم و گوشی موبایل آقازاده روشن و مشغول بازی های هیجانی چون کلاف و پاپ جی و…. در زیر پتو بود که یعنی همه خوابیده ایم. هاج و واج مانده در خواب و بیداری مغزم هنگ کرده بود، چه می بایست کرد، چاره کار کجا بوده و هست. چه می بایست می کردم و نکردم و طرح اینگونه سوالات در ذهنم مرور می شد، بله این درست که تکنولوژی به یک باره وارد زندگی مان شده بود، البته که تکنولوژی و استفاده صحیح از وسایل ارتباط جمعی مانند تلفن همراه، شبکه های اجتماعی، بستر اینترنت برای کارهای روزانه و روتین، کمک آموزشی و … در عصر کنونی نه تنها بد نیست بلکه از ضروریات زندگی روزانه هست به شرطی که استفاده صحیح و معمول باشد نه اینکه آسیب زا باشد و فرصت زندگی را از ما بگیرد.
خدا پدر مارتین کوپر سازنده اولین گوشی تلفن همراه و استیو جابز را نیامرزد که گوشی را اختراع کرد و ما رو به این روز انداخت. تکنولوژی راه خودش را به سرعت برق و باد می رود و ما نیز مجبوریم با سرعت فیبر نوری خودمان به آن برسیم، همانطوری که در گذشته های نه چندان دور می دیدیم افراد با استعمال سیگار، قلیان، تریاک و نوع های صنعتی و جدید آن با اسامی مختلف به دام خانمانسوز اعتیاد گرفتار شده اند امروزه با ورود سریع تکنولوژی و نبود زیرساخت های فرهنگی و اجتماعی، افراد خصوصا قشر نوجوان و جوان در دام مواد مخدری جدیدتر و وسوسه انگیزتر چون شبکه های اجتماعی گوناگون چون اینستاگرام.تلگرام و….، اینترنت های پرسرعت و کم سرعت، بازی های رایانه ای هیجان انگیز و گمراه کننده افتاده است.
بعد از کلی فکر کردن و کلنجار رفتن با خودم به این نتیجه رسیدم که بله فرزندان خیلی ها مثل من که الان این مطلب را مطالعه می کنند و صد البته خود ما معتاد شده و به دام اعتیاد گرفتار شده ایم و بایست درمان اساسی صورت بگیرد و برای درمان این نوع اعتیاد بایست چاره ای خاص اندیشید و گرنه هر روز که بیشتر در دام این بلا گرفتار شویم رهایی از آن سخت و سخت تر و چه بسا ناممکن شود.
طراحی بازی های رایانه ای با هدف توسط طراحان، شبکه های اجتماعی بی محتوا و گاها حاوی فضاهای مسموم فرهنگی، تبلیغات غیر اخلاقی حاشیه ای برخی پلتفرم های خارجی و فیلترشکن ها باعث بلوغ زودرس و ایجاد ناهنجاری های روانی و اجتماعی شده است که درمان آن به مراتب سخت تر از دام اعتیاد اینترنتی هست، دیده شده است حتی کودکان یک و دو ساله هم به گوشی ها و تبلت ها وابستگی شدید پیدا کرده اند، بهر صورت بعد از کلی صغری کبری چیدن در ذهن خودم، برای اینکه بخوابم خودم را راضی کردم که آقای عزیز! نادیده گرفتن این تکنولوژی کاری نشد و قطعا غیرممکن هست و چاره کار مدیریت من و امثال من است، مشخص کردن زمان و مکان استفاده از اینترنت، تشویق و ترغیب خود و خانواده به انجام فعالیت‌های جایگزین، گفتگو با فرزندان در خصوص معایب و مضرات اینترنت و آموزش فضاهای جایگزین، الگوسازی از شخصیت های موفق ورزشی و اجتماعی، استفاده از سرویس‌های اینترنت مناسب برای کودکان، تهیه نرم‌افزارهای نظارت والدین و …
به خودم که آمدم امیدواری به آینده در وجودم موج می زد که توانسته بودم خودم را اقناع کنم، کم کم خواب بر چشمان سنگینی می کرد، من خوابم برد، فرزندم خوابش نبرد و بیدار بود.

انتهای پیام